اما ع.ش.ق
قسم به عشق که داستان دلم با عشق، حدیث شیشه و سنگ است


شعرهايی که نام شاعر ندارند، يادگاری روزهايی هستند که شعر می گفتم





درباره: ع.ش.ق
صفحه نخست
ليست تمام مطالب

آرشيو زمانی:

تیر ٩۳
شهریور ٩۱
اردیبهشت ٩٠
آبان ۸٩
مهر ۸٩
امرداد ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
اسفند ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
مهر ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧
خرداد ۸٧
فروردین ۸٧
اسفند ۸٦
بهمن ۸٦
دی ۸٦
آذر ۸٦
آبان ۸٦
مهر ۸٦
شهریور ۸٦
امرداد ۸٦
تیر ۸٦
خرداد ۸٦
اردیبهشت ۸٦
فروردین ۸٦
اسفند ۸٥
بهمن ۸٥
دی ۸٥
آذر ۸٥
آبان ۸٥
شهریور ۸٥
امرداد ۸٥
تیر ۸٥
خرداد ۸٥
اردیبهشت ۸٥
فروردین ۸٥
اسفند ۸٤
دی ۸٤
آذر ۸٤
آبان ۸٤
شهریور ۸٤
امرداد ۸٤
تیر ۸٤
خرداد ۸٤
اردیبهشت ۸٤
فروردین ۸٤
اسفند ۸۳
بهمن ۸۳
دی ۸۳
آذر ۸۳
آبان ۸۳
مهر ۸۳
شهریور ۸۳
امرداد ۸۳
تیر ۸۳
خرداد ۸۳
اردیبهشت ۸۳
فروردین ۸۳
اسفند ۸٢
بهمن ۸٢
دی ۸٢
آذر ۸٢
آبان ۸٢
مهر ۸٢
شهریور ۸٢
امرداد ۸٢
تیر ۸٢
خرداد ۸٢
اردیبهشت ۸٢
فروردین ۸٢
اسفند ۸۱
بهمن ۸۱
دی ۸۱
آذر ۸۱
آبان ۸۱
مهر ۸۱
شهریور ۸۱


مطالب اخیر

  تأثیر نیت در چشمه بودن و چاه بودن
  غیبت امام عصر و پست مدرنیسم
  ترجمه ملمع سل المصانع رکبا تهیم فی الفلوات - سعدی
  ما مخاطب همه آیات قرآنیم
  فرازهایی از عهدنامه مالک اشتر
  اختلاف اصلاح طلبان و حاکمیت به زبان ساده
  تأملی در مورد شعیب ابن صالح و سید خراسانی
  حکم شرکت در مسابقات پیامکی تلویزیون
  لگد کردن پرچم اسرائیل
  شورای امنیت، شورای نگهبان جهان است






RSS


 درس عبرت از لبنان

آزادی سمیر قنطار و سایر اسیران لبنانی که به طور گسترده از تلویزیون پخش شد، خیلی برایم خوشحال کننده و در عین حال عبرت آموز بود.

من چند ماه پیش سخنرانی سید حسن نصرالله رو در باره آزادی قریب الوقوع سمیر قنطار دیده بودم و مطمئن بودم که سیاست "وعد صادق" سید حسن، به این راحتی خدشه دار نمیشود. سیاست "وعد صادق" یک حربه جدید در دنیای سیاسته که به جای رجزخوانی و شانتاژ و پشتیبانی تبلیغاتی، روی نقاطی دست گذاشته میشود که از حصول آنها اطمینان کامل وجود داشته باشد و به این ترتیب نیازی به پشتیبانی تبلیغاتی و رسانه ای ندارد. از این رو وعده های سید حسن نصرالله که همه میدانند در مکتب وعد صادق بزرگ شده است، بسیار جدی هست و مثلا اگر کار به تهدید سیاسی و نظامی بکشد، حرف های او از طرف دشمنان به شدت جدی و خطرناک تلقی میشود.

از مجموعه جریانات تبادل اسراء و جشن های پیروزی لبنان، دو مورد عبرت آموز به ذهنم رسید که امیدوار بودم در ایران هم همین وضعیت را می داشتیم. اما متاسفانه زمان طولانی ای رو برای رسیدن به این وضعیت پیش بینی می کنم.

1- سیاست "وعد صادق" اگر کمی در بین سیاست مداران و همچنین کارگزاران اجرایی مملکتی رونق پیدا بکند، نیاز به این همه شانتاژ های تبلیغاتی از طرف رسانه ها و مسئولان نداریم. سید حسن اگر چیزی بگوید یا قولی بدهد، کسی به آن شک نمی کند. اما در ایران هیچ کسی اولا جرأت نمی کند قول صد در صد بدون خدشه به مردم بدهد و بدتر اینکه اگر چنین جرأتی هم باشد، مردم تا قبل از عملی شدن آن، روی آن حسابی باز نمی کنند.

سیاست های شعار محور و بدون عمل در کشور ما اینقدر زیاد است که اگر به طور فرضی، صدا و سیما به مدت یک هفته خلأ های کشور را با کلک های رسانه ای پوشش ندهد، خیلی چیزها به هم می ریزد... اما برای طولانی مدت اگر سطح آگاهی مردم بالاتر برود، حتما باید فکر دیگری کرد.

2- سمیر قنطار از نظر سیاسی وابسته به حزب کمونیست لبنان است. لبنان به این کوچکی فرقه های متعدد سیاسی دارد که به شدت با نظرات همدیگر مخالف هستند و برخی از تبعات این مخالفت را هم در ماه های اخیر در تشکیل کابینه لبنان دیدیم. اما بسیار واضح است که اگر این سطح از اختلاف عقاید در ایران وجود داشت، حداکثر در عرض یک هفته، جنگ داخلی و تسویه حساب های جانی و مالی و سیاسی و ... صورت می گرفت و دوباره به همین یکدستی نسبی فعلی بر می گشتیم. سید حسن نصرالله به عنوان رهبر حزب الله آنچنان از سمیر قنطار حمایت می کند که سمیر، اورا رهبر و معلم و مقتدای خود می داند و در عین حال از نظر سیاسی وابسته به حزب کمونیست است.

در کشور ما هر کسی که در ظاهر پابند به تمام اصول انقلاب اسلامی نباشد باید کار غیر دولتی بکند و برای ورود به تمام عرصه های دولتی حتما باید امضا بدهد که به تمام اصول انقلاب اعتقاد قلبی دارد. من خودم به اصول انقلاب و از همه مهم تر به ولایت فقیه اعتقاد دارم و برای گسترش اعتقاداتم تلاش و تبلیغ می کنم. اما وقتی می بینم کشور مثل لبنان با این همه انشعاب های سیاسی مخالف همدیگر، و با این همه دشمن داخلی و خارجی، کابینه ای از تمام احزاب تشکیل می دهد و در سطح جهانی و داخلی و ... پیروزی های بزرگی مثل همین آزادی سمیر قنطار به دست می آورد که علیرغم نظرات سیاسی خود اینگونه به سید حسن احترام و محبت دارد، به سالم نبودن سیستم فیلتر اعتقادی در کشور خودمان یقین پیدا می کنم.

زندگی شخصی مردم بهتر است که با آموزش های اسلامی همراه باشد تا انسان ها با بهره گیری از آموزه های اخلاقی و نورانی اسلام، زندگی اخلاقی تر و رفتار سالم تری داشته باشند. اما در دید کلان و حکومت داری، آنچه که مورد نیاز است، خروجی مدیریتی کشور است. به عنوان مثال اگر یک فرد بی نماز که به ولایت فقیه هم اصلا اعتقاد ندارد، توانست اقتصاد ایران را به گونه ای مدیریت کند که مردم بدبخت از زیر بار گرانی خلاص شوند، چرا نباید به او در قالب یک سیستم کنترل شده مجال کار داد؟ سیستم سالم آن است که از پتانسیل کاری این فرد در راستای اعتلای کشور بهره برده شود، اما مثلا من به عنوان یک فرد معتقد به یک سری اصول، او را به عنوان یک دوست نزدیک خانوادگی بر نمی گزینم. هرچند که او را صالح ترین وزیر برای بازرگانی می دانم.

مردم لبنان به همدیگر نسبت دشمن و عامل نفوذی دشمن نمی دهند و به جای خط کشی های قرمز دور احزاب، کابینه ای از تمام احزاب تشکیل می دهند و با هم برای لبنان کار می کنند. شک ندارم که اگر حق دخالت ما ایرانیان در مدیریت لبنان بیش از وضعیت کنونی بود، به جز حزب الله به هیچ کسی حق حرف زدن و تصمیم گیری نمی دادیم. سید حسن، هرچند که از آموزه های انقلاب اسلامی بهره های فراوانی برده است و خود را شاگرد و بیعت کننده با رهبر عزیز ما ایرانیان می داند، اما در بزرگ دلی و بزرگواری نسبت به انسان هایی با عقاید متفاوت، محدوده های خیلی وسیع تری از انسان ها را پوشش می دهد و از این نظر نسبت به ما ایرانیان، به پیامبر اسلام (رحمة للعالمین) شبیه تر و نزدیک تر است.


* شعرهایی که نام شاعر ندارند، یادگار روزهایی هستند که شعر می گفتم. (علی.ش.ق)

تاریخ انتشار: ساعت ٢:٤٤ ‎ق.ظ
٢۸ تیر ۱۳۸٧
نظر شما ()

لینک دائم مطلب: http://einshinghaf.persianblog.ir/post/173/
دسته بندی: سیاسی